Części telefoniczne

« Powrót do listy modeli
Ostatnio edytowane: 13.06.2017

Ta strona nie jest jeszcze gotowa, to tylko wczesny konspekt w trakcie budowy. Dotychczas opracowane tematy:
Tarcza telefoniczna CB-49
Tarcza telefoniczna TN-63
Tarcza telefoniczna TN-74
Wkładka słuchawkowa magnetoelektryczna W-66
Wkładka mikrofonowa dynamiczna CBE-76

Tarcza telefoniczna CB-49

Tarcza stosowana w telefonach CB-49, CB-59 i podobnych, z wyjątkiem ostatnich serii. Brak oznaczenia modelu tarczy. Bakelitowy lub termoplastyczny krążek wybierczy, pod nim chromowany metal. Wirnik hamujący wykonany podobnie jak w tarczach systemu Ericssona. Cechą charakterystyczną jest generowanie impulsów wybierczych w liczbie o 2 większej niż wymagana (np. 3 impulsy dla cyfry 1), a następnie tłumienie nadmiarowych impulsów dodatkowym stykiem. Zabieg ten pozwalał na zapewnienie minimalnej półsekundowej przerwy między kolejnymi wybieranymi cyframi.

Tarcza telefoniczna TN-63

Producent: Mera-Błonie. Stosowana powszechnie w ostatnich generacjach telefonu CB-49 (zwłaszcza CB-491) i CB-59, większości serii CB-621/631 i wczesnych CB-662, a także wczesnych wersjach CB-664 oraz wielu aparatach eksportowanych do ZSRR. Konstrukcja mechaniczna niemal nie zmieniona od czasów CB-49, charakteryzowała się “terkoczącym” dźwiękiem wybierania. Właściwie jedyną różnicą są nowe materiały – wewnątrz kółko przerywacza zrobione z plastiku, zamiast mosiądzu i laminatu. Z zewnątrz – część obrotowa jest z pleksi, natomiast cyferblat wykonano metodą podwójnego wtrysku, dzięki czemu cyfry są bardzo trwałe. Można zauważyć dwie generacje tarczy, różniące się wewnątrz wirnikiem hamującym (stary jest identyczny jak w poprzednikach z bakelitu – zdięcie po prawej), a z zewnątrz – metalowym ogranicznikiem, który w nowej wersji jest prosty (na zdjęciu), a w starej nieco zagięty. Istniały też różne wykonania wynikające z różnego współczynnika wypełnienia impulsów wybierczych (dla Strowgera było to 2:1, tj. 66ms zwarcie, 33ms przerwa).

TN-63-10 A – do central systemu Strowger 32AA i 32AB
TN-63-11 E – do central SALME*)
TN-63-12 S – do central Siemens.
*) SALME – polska nazwa central mechanicznych, prawdopodobnie skrót od System Automatyczny Lars Magnus Ericsson. Bardzo ciekawa konstrukcja central sprzed wojny.

Tarcza telefoniczna TN-74

Producent: RWT. Stosowana w niemal wszystkich aparatach od połowy lat 70. do końca produkcji – ok. roku 1994 czyli około 20 lat bez zmian konstrukcyjnych. Licencja kupiona od FACE Standard – włoskiej firmy należącej do koncernu telekomunikacyjnego ITT. Produkowana w różnych wersjach, tarcze nie zawsze były kompatybilne mechanicznie. Nie posiadamy katalogów, natomiast z obserwacji możemy wymienić następujące wykonania:

TN-74/1 Podobnie jak 74/8 uchwyty po bokach, ale nie spotkaliśmy w żadnym aparacie
TN-74/2 Tulipan / Aster, uchwyty mocujące góra-dół
TN-74/3 Mocowanie na śruby, minimalnie mniejsza średnica (81mm zamiast 82 – ale są wyjątki!) – zastosowanie: zamiennik starej tarczy TN-63, a także Telos AM-1 i drewniane “repliki”
TN-74/4 Metalowa tarcza obrotowa i plastikowy cyferblat pod tarczą (jak w normalnych wykonaniach). Przeznaczenie nieznane.
TN-74/5 Metalowa tarcza obrotowa i krążek pod tarczą, do automatów wrzutowych
TN-74/8 Jaskier, uchwyty mocujące po bokach
TN-74/9 Tulipan, brak inf. czym się różni od 74/2. Białe cyfry na czarnym tle.
TN-74/13 Bratek – mocowanie na centralny pierścień

Wkładka słuchawkowa magnetoelektryczna W-66

Producent: Unitra-Tonsil. Podstawowy przetwornik akustyczny w krajowych telefonach od początku lat 70. Celowo nie napisałem “słuchawka”, bowiem stosowany był również w roli mikrofonu a także dzwonka elektronicznego. Wkładka W-66 posiadała bardzo dobre parametry w paśmie telefonicznym 300-3400Hz i do dzisiaj jest ceniona wśród krótkofalowców, a do niedawna była w produkcji. Zastosowanie w roli mikrofonu miało miejsce głównie w automatach publicznych (lepsza słyszalność i odporność na warunki atmosferyczne), ale również w niektórych telefonach domowych: m.in. AM-1, prototypowy Aster-75.
Wkładka występowała w różnych kolorach (wczesne wersje głównie błękitne). Metalowa maskownica z przodu od ok. połowy lat 80. posiada przetłoczenia. Pod koniec lat 80. powstały kolejne wersje: W-73 (cała obudowa wykonana z plastiku) oraz W-83 (również plastik, ale łączówki na wcisk i o 2mm cieńsza) – parametry elektryczne były jednakowe, prawdopodobnie celem było obniżenie kosztów.



Wkładka mikrofonowa dynamiczna CBE-76

Producent: Unitra-Tonsil. Stosowana w późnych wersjach Tulipana i Bratka. W mikrotelefonie znajdowała się płytka z elektroniką wzmacniającą (zatem mikrofon nie pasuje w miejsce węglowego CB-68 – nie posiada własnego wzmacniacza). Bardzo dobre parametry użytkowe.

Skuteczność: 3mV
Impedancja: 650 Ω
Pasmo przenoszenia: 300 – 3400 Hz
Masa: 28 g
Wymiary: 48x40x22,5 mm