Pozostałe

« Powrót do listy modeli
Ostatnio edytowane: 23.08.2017

Na skróty: RWT Cyklamen 02RWT ChaberRWT IrysRWT MalwaKastelTelos AM-1 RWT Laur Prototyp 1960 r.Drewniane repliki

Cyklamen 02

Pierwszy polski telefon z klawiaturą, zaprezentowany w lipcu 1969 r. na wystawie w Moskwie1). Wówczas była to sensacja i nieprawdopodobna nowoczesność – nie tylko ze względu na klawisze, ale i pozostałe rozwiązania techniczne: elektroniczny dzwonek na układzie hybrydowym GL-056 (Telpod) z potencjometrem regulującym głośność, importowany za dewizy układ scalony SAH215 (ITT), mikrofon dynamiczny (druga wkładka słuchawkowa Tonsil W66) z tranzystorowym wzmacniaczem. Klawisze z Unitry Dolam typu M-24 – wykonane na miniaturowych kontaktronach – stosowane były głównie w droższym sprzęcie audio i klawiaturach komputerowych, m.in. Elwro Junior. Telefon wybierał numery w trybie impulsowym, tzn. tak jak tarcza telefoniczna. W telefonie znajdują się w sumie trzy płytki drukowane – główna i dwie dla klawiatury.
Obudowa wzięta z produkowanego już rok wcześniej CB-664, oczywiście z wytłoczeniem na klawisze. “Kanciasta” słuchawka to z kolei najnowszy projekt do aparatu Aster-70 (na ZSRR), stosowana później również w Asterze-72 i Jaskrze (CB-740). Dostępne kolory to szary oraz czerwony, a być może jeszcze inne.
Produkcję rozpoczęto w 1972 r.2) a ostatni egzemplarz opuścił fabrykę prawdopodobnie w 1986 r. (nasze są z 1980). W ciągu kilkunastu lat powstało jednak bardzo niewiele tych telefonów. Przypuszczać można że powodem była wysoka cena komponentów (w tym układu importowanego z zachodu) oraz ogólna ich liczba i złożoność projektu, co przy ówczesnych problemach z dostawami było przeszkodą. W 1983 r. rozpoczęto też produkcję prostszego i tańszego Tulipana z klawiaturą impulsową, a w 1985 – DTMF.
Projekt był dziełem zespołu RWT: S.Jarosik, inż. E.Kwaśnik i W.Dąbrowski 3)

Zapraszamy do zapoznania się z wycinkami prasowymi poniżej.

1) Życie Radomskie, nr 174, 23.07.1969
2) Echo dnia, nr 111, 09.05.1972
3) Życie Radomskie, nr 234, 01.10.1969
Schemat aparatu Cyklamen 02
Nota aplikacyjna układu wybierczego SAH-215 [niem.]

 

Chaber

Telefon trudny do odróżnienia od Cyklamena 02 z zewnątrz, jest to jednak całkowicie inna konstrukcja. Główną zmianą funkcjonalną jest wybieranie tonowe (DTMF). Aparat zaprojektowany nieco później (już w II poł. lat 70.) po zakupie licencji na elektroniczne centrale E-10A, które dawały możliwość tonowego wybierania numerów (wdrożone już centrale Pentaconta takiej możliwości z początku nie miały). Poniżej zdjęcie wnętrza urządzenia. Generator DTMF zrealizowano na prostych układach LC. Potencjometr reguluje poziom sygnału wybieranych tonów i lekko wpływa na ich częstotliwości. Klawiatura to miniaturowe, podwójne kontaktrony. Zastosowano standardowy mikrofon węglowy, a dzwonek w ogóle się nie zmieścił – montowany jest w osobnej puszce. Zatem mimo że telefon wydaje się nowoczesny (pierwszy w Polsce z DTMF), to jednak sprawia wrażenie zaprojektowanego “na kolanie” i ograniczonym budżetem. Jest chyba równie rzadki co Cyklamen, bywał na wyposażeniu central telefonicznych.

 

RWT Irys

Telefon do montażu na ścianie, elektrycznie i chronologicznie odpowiednik Aster-72. Rzadko spotykane w domach, raczej instalowane w instytucjach. Posiadamy dwie sztuki w kolekcji (czerwony i niebieski).

 

RWT Malwa

Produkcja w latach 1979-198x.

Najbardziej absurdalny telefon, niby naśladujący zabytkowe ale jednak bije po oczach plastik który właściwie żadnego antyku nie przypomina. Tym bardziej zdumiewa fakt że wyprodukowano ich całkiem sporo, również na eksport do krajów bloku wschodniego. Występował w kolorach kość słoniowa i czerwonym. Produkcję rozpoczęto prawdopodobnie w roku 1979 (zgłoszenie patentowe: 1977) a zakończono w połowie lat 80. Obwód dzwonka na układzie hybrydowym GL-056, reszta typowa. Przełącznik obwodów na mikrostyku. Sam układ GL-056 jest ciekawostką, jedyny znaleziony ślad w sieci określa go jako “Generator sygnałów wywoławczych do aparatu telefonicznego <Aster 75>”, który to aparat nie trafił do masowej produkcji. Układ produkowany przez Telpod od końca lat 60., ale nie stosowany na masową skale oprócz nieszczęsnej Malwy i krótkich serii Cyklamena 02.

Pliki:
Nota katalogowa Telpod GL-056 – znaleziona na http://retrokolekcja.pl/Uklady_hybrydowe.php
Patent PRL 56347 (1977r.) – Aparat telefoniczny (Malwa)

 

Kastel

Kolejny (po Malwie) absurdalny aparat telefoniczny, produkowany tym razem przez Telos Kraków. Zdobiona, drewniana obudowa – zamykana szkatułka. Produkt już nie tak masowy. Również posiadamy w kolekcji. Telefon bliźniaczo podobny do amerykańskiego Western Electric / Deco-tel T-BM2110T (ostatnia fotografia). Ciekawe kto od kogo czerpał inspiracje.

 

Telos AM-1

Następny wynalazek Telosu Kraków. Inspirowany małymi telefonami biurkowo-ściennymi (z mikrostykiem pod mikrofonem – można odłożyć słuchawkę wprost na biurko lub w mocowaną na ścianie kieszeń). Z połączenia tej inspiracji z aktualnym stanem techniki masowej – tzn. permanentnym brakiem wszystkiego bardziej zaawansowanego od tarczy TN-74 i głośniczka W66 – powstało takie właśnie coś. Trzeba przyznać że dość sprytny design częściowo ukrywa zbyt wielkie rozmiary użytych komponentów, ale cudów nie udało się osiągnąć. Środek ukazuje nieco niechlujny projekt, ale ostatecznie liczy się że działa do dzisiaj. Szkoda, że sygnał dzwonka nie należy do najprzyjemniejszych (próbka poniżej), natomiast możliwa jest regulacja jego głośności, jest także wygodny przycisk do podbicia głośności rozmowy. Telefon obecny był w wielu domach w latach 80. i wczesnych 90., chociaż chyba bardziej przypomina aparat monterski. Posiada sygnaturę PPTT (Poczta Polska Telegraf Telefon).
Schemat aparatu Telos AM-1
Typowy dźwięk dzwonka:

 

Laur

Jedyne miejsce gdzie zaobserwowaliśmy ten telefon, to Muzeum UKE i był to prototyp z 1983 r. Rzuca się w oczy nowy design mikrotelefonu. Wielkiego żalu z powodu nie wdrożenia do produkcji chyba nie ma…

 

Prototyp 1960 r.

Aparat zaprojektowany przez Olgierda Rutkowskiego i Krzysztofa Meisnera nigdy nie był w produkcji, a sam prototyp był bardziej wzorem niż działającym urządzeniem. Trzeba jednak przyznać że interesujący, podobnie jak seria CB-621 powstał w bardzo ciekawym okresie w polskim wzornictwie, charakteryzującym się tzw. stylem form organicznych. Po odejściu od doktryny realizmu socjalistycznego najbardziej pożądaną cechą dzieła sztuki i najważniejszym pojęciem stała się nowoczesność. We wzornictwie pojawiły się wówczas formy o miękkich, asymetrycznych konturach przypominające świat oglądany pod mikroskopem. Aparat znajduje się w zbiorach Ośrodka Wzornictwa Nowoczesnego Muzeum Narodowego w Warszawie.

 

Drewniane repliki

Drewniane repliki tak do końca nie wiadomo czego… Najpopularniejszy z telefonów – “Akant” – produkowany był przez RWT. Konstrukcja opatentowana (nr 136267), widoczna na zdjęciach 1-3. Podobne aparaty wytwarzane były w Rzemieślniczej Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu z Otwocka w latach 80: “Baron” oraz “Kniaź” (dwie ostatnie fotografie – przepraszamy za słabą jakość, zdjęcia pochodzą z aukcji internetowych). Elementy mikrotelefonu wyglądały nawet identycznie. W środku komponenty typowe dla telefonów RWT z tamtego czasu: wkładka słuchawkowa W-66, mikrofon węglowy CB-68, mikrostyk, metalowa tarcza numerowa TN-74, dzwonek RWT – często niklowany. Telefony z Otwocka miały pewien klimat, ale to rzecz gustu. Obecnie regularnie pojawiają się na aukcjach internetowych, ale nie cieszą się wielką popularnością wśród kupujących.