Tulipan

« Powrót do listy modeli
Ostatnio edytowane: 01.05.2017

Produkowany od 1977 do 1994 r. Prototyp powstał w roku 1976.

Okazuje się, że produkcja była kontynuowana zagranicą do niedawna – osobny tekst. Zapraszamy do przeczytania.

Telefon wyróżniał się nowoczesnym designem (jak na tamte lata) oraz nowym wzorem słuchawki (mikrotelefonu), stosowanym również w innych późniejszych modelach (m.in. Bratek oraz telefony specjalne). Produkowany był w atrakcyjnych kolorach, szczególnie w początkach produkcji kiedy wyposażany był również w kable o tym samym kolorze (później kable były czarne niezależnie od wersji kolorystycznej). Większa częśc produkcji była jednak wykonana w standardowych kolorach: kość słoniowa, czerwony, oliwkowo-zielony, szary. Najrzadszym kolorem był brązowy oraz niebieski, występujący tylko w latach 1978-1983, posiadający dwa odcienie w zależności od użytego tworzywa (ABS lub PS, ten drugi jest nieco wyblakły i pociemniały).

Powstała również wersja z klawiaturą KWI-345 (Tulipan 344) – dodatkowe przyciski typu redial, memory, wybieranie impulsowe i tonowe, ale bardzo krótka seria.

Trzy zasadnicze wersje pod kątem układu wybierczego (plus wspomniana wyżej czwarta, krótka seria):

1. Na tarczę Tulipan 100, 319A, 760
2. Na klawiaturę impulsową Tulipan 323*), 03/A, 04/A, 275
3. Na klawiaturę tonową Tulipan 02/MF i 07/MF
4. Klawiatura 4×4 Tulipan 344

*) Wersja z elektroniką wybierczą na płycie gł. oraz mikrofonem dynamicznym

Kolory:

Kość słoniowa, oliwkowo-zielony, czerwony, szary, pomarańczowy, żółty, zielony, seledynowo-zielony, musztardowo-żółty, beżowy, rzadkie: niebieski (tylko lata ’78-83) oraz brązowy (prawie nie występuje).

Wszystkie wersje posiadały standardowy dzwonek mechaniczny RWT. Istniała późna wersja, gdzie dzwonek był częściowo zintegrowany z dolną częścią obudowy, zapewne dla obniżenia kosztu.

Wersje z klawiaturą tonową (02/MF i 07/MF) były dość rzadkie z uwagi na niewielką liczbę central z działającym wybieraniem tonowym. Wszystkie widziane przez nas egzemplarze były produkowane w latach 1985/1986. Istniały dwie wersje samej klawiatury – KWF-02 wykonana na cewkach z odczepami, tranzystorach itd. oraz nowsza na układzie scalonym M751 SGS Italy i kwarcu 4,43MHz (KWF-07). Obie wersje posiadały jednakową, skomplikowaną mechanikę (osobne styki na rząd, kolumnę oraz wspólny mikrostyk, razem trzy styki włączane każdym klawiszem). Oznaczenie modelu telefonu powiązane było z typem klawiatury (02/MF – klawiatura KWF-02 itd.), aczkolwiek zanotowano odstępstwa od reguły. Klawiatura impulsowa (KWI-03) wykonana była na układzie scalonym AY-5-9151B i cechowała się dużo prostszą mechaniką. Aparaty trafiły do sprzedaży w 1983 r.

Poniżej: zdjęcia wnętrza aparatu oraz różnych wersji klawiatury wybierczej.

Znak jakości: Tulipan uzyskał znak jakości “1” – ale nie od początku. Pierwsze egzemplarze z 1978 nie posiadały go (było jednak puste miejsce), 1979-80 znak już był, natomiast później z niewiadomych przyczyn zniknął.

Prototyp: powstał prawdopodobnie w roku 1976 (stąd pierwszy model nosił nazwę Tulipan-760) i wyglądał nieco inaczej – okienko na numer i kontrolka dzwonienia znajdowały się na środku w górnej części. Ostateczna wersja produkcyjna wyglądała jednak lepiej niż prototyp.

Źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe

Pliki:
Schemat aparatu Tulipan 100
Schemat aparatu Tulipan (z klawiaturą 3-przewodową) 1986r.
Schemat aparatu Tulipan 323 (z klawiaturą, elektronika wybiercza na płycie)
Schemat klawiatury impulsowej KWI-03
Schemat klawiatury tonowej KWF-02
Schemat klawiatury tonowej KWF-07 [brak]
Nota katalogowa: AY-59151 Pulse Dialer
Nota katalogowa: M751 DTMF generator

Linki:
O klawiaturach na elektrodzie: http://www.elektroda.pl/rtvforum/topic3056460.html#14822303